Την ώρα που η Αλβανία, το Κόσοβο και άλλες φτωχές χώρες της Ευρώπης βιώνουν δραματική μείωση πληθυσμού, κυρίως λόγω μαζικής μετανάστευσης, στις ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες ένα άλλο φαινόμενο προκαλεί αυξανόμενη ανησυχία, η οποία είναι υπερπληθυσμιακή πίεση μέσα στις φυλακές.
Όλο και περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες εξετάζουν το ενδεχόμενο να μεταφέρουν κρατουμένους τους σε άλλες, φτωχότερες χώρες. Η ιδέα της «ενοικίασης» φυλακών ως λύση στο πρόβλημα της συμφόρησης κερδίζει συνεχώς έδαφος. Η Αλβανία και το Κόσοβο θεωρούνται από τις πρώτες υποψήφιες για να φιλοξενήσουν τέτοιου είδους συνεργασίες, καθώς παρουσιάζονται ως οι κατάλληλοι προορισμοί για την αποσυμφόρηση των σωφρονιστικών ιδρυμάτων των πλουσιότερων κρατών.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του The Economist, το ευρωπαϊκό υπουργείο Δικαιοσύνης αντιμετωπίζει μια έντονη πρόκληση: ενώ τα δικαστήρια επιβάλλουν όλο και περισσότερες ποινές φυλάκισης, ο εντοπισμός διαθέσιμων κελιών είναι εξαιρετικά δύσκολος. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα ποσοστά πληρότητας των φυλακών αγγίζουν κατά μέσο όρο το 95%, ενώ σε σχεδόν τις μισές χώρες του μπλοκ — κυρίως στη Δυτική Ευρώπη — οι φυλακές λειτουργούν ήδη πάνω από το 100% της χωρητικότητάς τους.
Το φαινόμενο αυτό δεν περιορίζεται μόνο εντός της Ε.Ε. Ακόμα και χώρες όπως η Ελβετία και η Ισλανδία, που διατηρούν εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά εγκληματικότητας, αντιμετωπίζουν πίεση στα σωφρονιστικά τους ιδρύματα, λόγω της αύξησης των χρονικών διαστημάτων των ποινών.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η κατάσταση είναι ακόμη πιο δραματική: οι φυλακές βρίσκονται στα όριά τους. Η κατασκευή νέων φυλακών θεωρείται ακριβή, χρονοβόρα και προκαλεί συχνά αντιδράσεις από τις τοπικές κοινωνίες.
Η Βρετανία έχει ήδη υπογράψει συμφωνία με την Αλβανία για την επιστροφή Αλβανών κρατουμένων, προκειμένου να εκτίσουν το υπόλοιπο της ποινής τους στην πατρίδα τους. Ωστόσο, το ευρύτερο σχέδιο του Ηνωμένου Βασιλείου και άλλων ανεπτυγμένων χωρών της Ε.Ε. περιλαμβάνει τη μίσθωση φυλακών στο εξωτερικό — κυρίως για αλλοδαπούς κρατουμένους. Το βασικό κίνητρο πίσω από αυτήν την πρωτοβουλία είναι το χαμηλότερο κόστος κράτησης στις φτωχότερες χώρες. Πέρα από την αποσυμφόρηση, τα πλούσια κράτη μπορούν να εξοικονομήσουν σημαντικούς πόρους μέσω αυτής της πρακτικής.